Biografie

Het woord is aan Becky Cooper en Dacy.

“Het was weer feest tijdens St. Patrick’s Day en zoals altijd kwam ik naar de Ierse Pub om deel te nemen aan de festiviteiten: bier, live muziek en nog meer bier. En daar stonden ze dan, gepropt op een veel te klein podium, hun longen uit het lijf te zingen om maar boven het feestende publiek uit te komen. Het klonk alsnog goed, maar er miste iets. Waar was de violist, de typische Ierse fiddle?

Tijdens hun pauze kwam ik erachter dat ze die niet hadden, dus zo begon voor mij het avontuur onder de naam the Beggars’ Clan. Het is inmiddels jaren verder en wat ooit begon als een impulsieve actie is nu uitgegroeid tot een onmisbaar stukje muzikale vrijheid en vriendschap. Met the Beggars’ Clan hebben we overal wel gespeeld: van kroegen, festivalletjes en parken tot feestjes, theaters en een paprikakas. Elk optreden is nieuw en anders en steevast worden we verrast door de locatie, het publiek of door onze eigen Awl Mickey Coote (Vincent), die tijdens optredens altijd wel weer op de improvisationele toer gaat met de liedjes.

Natuurlijk hebben we ook onze mindere periodes gehad, vrijwel altijd als gevolg van een opstappend bandlid. Zo zal er altijd een koud biertje klaar staan voor Fighting Bill Tracey (Roy), Barny McGee (Jan), Mick McCann (Jarno) en Mary (Mariëlle), die zoveel hebben bijgedragen aan de band, maar die helaas niet meer met ons meespelen.

Nadat we in 2016/2017 geproefd hadden van het theater en dat ons goed smaakte,  volgde in 2018/2019 de theatertour ‘A Beggars’ view on Irish history. The Beggars’ Clan werkte hierbij met Henri Goossen, de Whiskeyteacher en verhalenverteller en Thijs Jeurissen als gastheer. De reacties op deze voorstelling langs goedbezochte en zelfs uitverkochte zalen waren laaiend enthousiast. 

Het zal dan ook geen verrassing zijn dat de volgende theatervoorstelling in de maak is; in het seizoen 2020/2021 zal The Beggars’ Clan wederom de theaters aandoen met een avondvullend programma”

~ Becky Cooper

 

 

 


“Hoe komt een Brabantse accordeonist in een Ierse band in Overijssel terecht??
Een paar jaar geleden heb ik kennis gemaakt met de Ierse muziek en ben tunes gaan spelen. Accordeon spelen deed ik al wel sinds m’n achtste, maar na een week muziek in Ierland was ik helemaal verkocht.
Muziek maken op ’t podium deed ik niet zo veel. Meestal in de klas, als muziekdocent, of ik zet anderen aan het werk, als dirigent (oa van een shantykoor).
Met vrienden maakte ik wel af en toe muziek en ik ging ook wel eens naar een Ierse sessie. Het viel me op dat de gemiddelde leeftijd van de muzikanten die Iers spelen, wat hoog is… Toen ik op Facebook een berichtje zag van de Beggars, accordeonist gezocht, sprak dat me wel aan. Gelukkig had ik op school nooit goed opgelet bij topografie, dus ik ben maar gewoon in de auto gestapt. Toen ik aan kwam, was het donker, maar gelukkig kon ik op ’t geluid af gaan en dat klonk goed!
Hoewel ik niet alles kan verstaan wat er wordt gezegd, is de taal van de muziek gelukkig wel universeel. 😉 En zelfs het Vriezenveens begint in m’n Brabantse oren al wat bekender te klinken. Ik vind het wel heel geruststellend dat als Vincent iets tegen Martijn zegt, of omgekeerd, ze elkaar de eerste keer meestal ook niet verstaan.
Het is een hechte groep en het is super om daar bij te horen en op plekken te spelen waar ik anders nooit geweest zou zijn. Hoewel ik eigenlijk maar 1 theatertour mee zou doen, heb ik ontzettend veel zin om nog veel meer mooie plekken te gaan ontdekken in de volgende theatertour!

Tot ziens bij een optreden! Houdoe!”

Dacy